Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Peter en Bonny in Schotland (september 2011)
Peter en Bonny in Schotland (september 2011) Home | Profile | Archives

16 september: Barley ...16/9/2011

Barley is Engels voor gerst. En bij gerst denken we meteen aan gerstenat, oftewel: bier....

Op onze "rondreis" door Schotland hebben we heel wat gerstvelden gezien.

Maar hoe wordt bier eigenlijk gemaakt?

In het kort: van de gerst (of soms een andere graansoort) worden de korrels in water tot kiemen gebracht en vervolgens gedroogd. Het resultaat is mout.

De mout wordt vervolgens geplet (dus niet gemalen). Hiervan wordt vervolgens een soort moutpap gemaakt, het wort, de basis van bier. Het wort wordt gekookt, nadat er gist is toegevoegd. Daarna begint het gistingsproces, waarbij de suikers in alcohol worden omgezet, en er een vloeistof onstaat met ongeveer 8 % alcohol.

Tot hier toe is het maken van bier grofweg hetzelfde als het maken van whisky...

WHISKY...? alweer...? Ja, alweer... je ontkomt er nu eenmaal niet aan als je in Schotland bent.

Vanaf hier wordt de verkregen vloeistof voor bier nog eens vergist, en wordt er bij het maken van whisky geditilleerd. Tot zover...

 

In het Schotse landschap blijft het een schitterend gezicht:

 

 

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

15 september: "Een goed jaar...!"15/9/2011

Dat zegt men wel eens: "Dat is een goed jaar...", meestal verwijzend naar een goed wijnjaar.

Maar met whisky is het niet anders. Waarom wordt er dan bij whisky eigenlijk alleen maar over de leeftijd gesproken? Ik ga een poging doen om het in het kort uit te leggen...

Als whiskydistileerderij moet je over een lange adem beschikken. En dan bedoel ik geen goede lichamelijke conditie, maar je bedrijf moet jarenlang kunnen blijven functioneren.

Even een stukje theorie: als je vandaag whisky hebt staan stoken, moet het eerst 3 jaar lang in een eikenhouten vat hebben gezeten, voordat het whisky genoemd mag worden. Dit is wettelijk vastgelegd. En waar een wet is, wordt gehandhaaft. Dat betekent dat dit proces door de overheid gecontroleerd wordt.

Maar dan heb je een thee-kleurige vloeistof met een alcoholpercentage van rond de 70 %, die wettelijk gezien verkocht mag worden als whisky. Maar hoe smaakt het dan?

Neem van mij aan: het kan beter. Dus laat je die vloeistof lekker in die vaten zitten.

Maar... hout is poreus. Elk jaar verdampt ongeveer 2 % van die vloeistof, en gaat als het ware naar de hemel. Daarom noemt men dat "the angel's share" (het engelen-deel). En toch zijn, naar mijn mening, de meeste mensen die zich bezighouden met whisky distilleren niet erg gelovig, maar dat geheel terzijde...

Dus naast het feit dat de smaak van de vloeistof verbetert met de jaren, is de netto opbrengst per vat steeds minder. Kortom, als je vandaag een vat vult tot aan de rand, zit er na 25 jaar nog maar ongeveer de helft in dat vat!

Je kunt whisky ook TE lang in een vat laten zitten, dan wordt het als het ware "overrijp". En overrijp is in dit geval niet lekkerder.

Dus heeft een distilleerderij controleurs in dienst: die gaan meestal NIET proeven, nee, alleen maar ruiken (en dat doen de meeste mensen met hun neus, vandaar de term "nosing").

Deze mensen controleren regelmatig de voortgang van de kwaliteit van de vloeistof in elk vat, want van één en dezelfde serie kunnen vaten zich op verschillende manieren ontwikkelen.

Gedurende het rijpen wordt er dus nauwkeurig bijgehouden welke vaten een kortere tijd mogen rijpen, en welke een langere tijd.

Dus koop je een fles Balvenie van 12 jaar oud, dan is het een mix van vloeistof uit verschillende vaten, waarbij de jongste altijd minimaal 12 jaar oud is (dus ouder zit er meestal ook in). Dit noemt men ook wel "marriage" (huwelijk), omdat ze door het bij-elkaar-brengen (= mengen) altijd dezelfde smaak kunnen maken.

 

Maar er zijn altijd een paar van die vaten waarvan er jaar in, jaar uit, bepaald wordt dat ze door mogen voor de 30 jaar, of misschien wel 40 jaar...

Tijdens de rondeleiding bij The Balvenie distilleerderij werden we gewezen op een paar vaten die "al wat ouder" waren. Deze lagen wat apart, en werden ook niet meer 3-hoog opgestapeld, wat wel gebruikelijk is (zoals op de foto te zien is bij de lichtblauwe vaten).

Ik hoor het onze gids nog zeggen, terwijl ze een vat aanwijst: Kijk die daar, dat is een bijzonder goed jaar...!

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

14 september: We gaan lunchen op stand...14/9/2011

Vandaag zijn we voor de lunch uitgenodigd bij Iain en Pauline Donaldson. Ik heb eerst even op Google Streetview opgezocht waar ze wonen, zodat ik het kan intikken in onze Tommie. Maar ik krijg niet meer te zien dan dichtgegroeide bossages en een 2 meter hoge muur.

Ze hebben alleen verteld dat ze in een groot huis wonen, en dat de ingang wordt gemarkeerd door 2 groene hekken. Die hekken zie ik wel in Streetview...

Het huis is immens. Het is al gebouwd in 1892. Achter het huis liep in die tijd een spoorlijn, en de eigenaar had z'n eigen "stationnetje". Op verzoek stopte de trein daar... Helaas is het spoor verdwenen.

Even een korte omschrijving van de verschillende vertrekken : er is een eetkamer met een 5 meter lange tafel met 12 ruime zitplaatsen. Boven de tafel hangt een enorme kandelaar.

Er is een muziekkamer met een vleugd, een snooker-kamer en een bibliotheek.

In de hal leidt een trap naar boven, die zich halverwege splitst en leidt naar 2 overlopen. Boven zijn er 7 slaapkamers 2 badkamers.

Daarnaast is er nog een gedeelte dat bedoeld is voor het personeel. Het bevat een keuken, woonkamer en daarboven 3 slaapkamers en een badkamer.

Het mooiste is het electrisch bediende oproepsysteem voor het personeel. In de gang van het personeel hangt een grote bord met daarop voor elke kamer een klein vierkant raampje (3 x 3 cm.). In iedere kamer zit een soort drukknop, en als je daarop drukt, gaat er bij het personeel een bel, en verschijnt er een melding op het bord: het kleine raampje veranderd van kleur.

Rondom het huis bevindt zich een grote tuin, met veel privacy. Je ziet alleen maar oude bomen, maar van de buren zie en merk je niets...   

Iain en Pauline zijn hele vriendelijke en gastvrije mensen. Pauline heeft zich uitgesloofd voor de lunch. Ze serveert 2 soorten zalm, salades, vers olijvenbrood, enz. Het toetje is zogenaamde "merengue" met vers fruit en room.

We hebben genoten, niet allen van de lunch, maar ook vooral van de gastvrijheid van deze aardige geloofsgenoten (Iain staat helaas niet op de foto, want ook deze mensen moeten wel eens naar de tandarts...).

 

 

Wil je alle info en meer foto's van dit huis bekijken, klik dan op de link hieronder:

 

http://www.cottages4you.co.uk/sites/cottages4you/pages/PropertyDetails_C.aspx?QS=3E0F3DCD-882D-4738-9E61-B90EA3C005F2~C~UWW~~216~GBP~~0~~A~N~~54da1248-1f3f-47c1-aa77-38ced0fc9949~469~0~0~~~Y~N~&tduid=35e22ba9aad5398542e31b7ba2832eaf

 

 

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

13 september: When in Scotland...13/9/2011

When in Rome, do as the Romans do...

When in Scotland, visit a castle...

We waren er al eens langs gereden, dus wordt het Ballindalloch Castle.

Dit kasteel is voor het grootste deel in gebruik door de eigenaren, de McPherson-Grants.

Het zou eerst op een andere plek gebouwd worden, maar daar werd een stokje voor gestoken. De Laird of Ballindaloch had opdracht gegeven om op een heuvel een kasteel te bouwen. Maar telkens als er een klein stukje gebouwd was, werd het 's nachts weer afgebroken. Niemand wist hoe dat kwam... en de legende is dat er een stem klonk die zei dat er "in de wei" gebouwd moest worden. Daarom staat het kasteel nu op een andere plek, en wel sinds 1546.  

In 1860 koopt de toenmalige eigenaar, Sir George Mcpherson-Grant, een ras-koe, en begint hiermee te fokken. Dit ras is terug te leiden tot in de 12e eeuw.

Het fokken van de Aberdeen Black Angus wordt tot op de dag van vandaag gedaan door de huidige eigenaren! Ze hebben de oudste (zuivere) kudde met een geregistreerde bloedlijn.  

Het vlees is door de zuivere bloedlijn van hoge kwaliteit. Ik heb het eens gegeten bij Restaurant Lyf's in Beetsterzwaag, en het was echt geweldig lekker (hulde voor Theun!).

 

Al met al... een kasteel met historie !

 

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

12 september: Cullen skink (kun je dat eten?)12/9/2011

Eten: dat doe je ook tijdens een vakantie...! Maar het is toch anders dan thuis.

Als je avontuurlijk bent ingesteld, probeer je alle plaatselijke gerechten.

Zo is er een gerecht met de naam "Cullen skink", een soort soep.

In Gaelic betekent het letterlijk: "de smaak van Cullen".

De ingrediënten zijn o.a.: gerookte schelvis, aardappelen en uien.

Maar wat is dan "Cullen"? Een stadje dat zijn oorsprong heeft in de 12e eeuw.

De welvaart kwam in de 17e eeuw met het fabriceren van draad voor de textielindustrie.

Ook de 19e eeuw deed zijn duit in het zakje met de grote vraag naar haring.

Cullen bestaat uit 2 delen: "Seatown" en "Inland Cullen".

Seatown bestaat uit een paarhonderd kleine vissershuisjes.

De meeste hiervan staan met de "bips" in de (noorden)wind ...

 

 

(rechts één van de spoorviaducten, die niet meer in gebruik zijn...)

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

9 september: een desillusie...9/9/2011

Vandaag verlaten we het huisje in Stronachlachar (en ik weet nu hoe je dat op z'n Schots moet uitspreken). We rijden verder naar het noorden, want morgen mogen we onze intrek nemen in een huisje bij een boerderij in Dufftown in de Higlands. Maar eerst naar Pitlochry, want zetelt zit één van favoeriete whisky's: Edradour. De omgeving daar is schitterend, dus de "spanning" stijgt naarmate we dichterbij komen. We parkeren onze auto, en kijken meteen of we Frank zien. Ja, dit is de derde keer sinds 2006 dat we hier komen.

Frank is een heer op leeftijd die de rondleidingen verzorgd (uiteraard in vol Schots ornaat). We hebben in 2006 een fantastische rondleiding gehad van Frank, en zijn daarna met hem aan de praat geraakt. In 2008 kwamen we er bij toeval langs (ja, echt), en zijn even naar binnen gelopen. We liepen meteen Frank tegen het lijf, en raakten weer aan de praat. Hij vond het leuk dat we ons dingen uit het vorige gesprek herinnerden.

Maar vandaag zien we Frank niet. Een rood-wit-gestreept lint weert ons zodra we het terrein oplopen. We worden door meerdere bordjes gewaarschuwd: "No visitors beyond this point without Tour tickets". Een norse, veel te dikke Schot staat in de deuropening van de "Shop". "Tour or just shopping?", bromt hij. Ik sta versteld van dit dieptepunt van gastvrijheid. Dit zijn we niet gewend in de UK, en zeker niet in het meer relaxte Schotland.

Binnen hebben ze de shop verbouwd. Voorheen kon je hier tegen betaling van 2 tot 6 pond alle whiskies proeven. Maar dat kan niet meer. We staan verbaasd. Wat is hier gebeurd?

Er zijn rondom in de shop alleen maar vitrines waarin alle soorten whisky staan uitgestald. "Het is hier een stuk moderner geworden", zegt Bonny nog. We herinneren ons dat Frank ooit vertelde dat de distilleerderij was overgenomen door "een grote jongen". Ze deden er alles aan om de identiteit van de kleinste distilleerderij van Schotland te behouden, maar met moeite.

Er komt een mevrouw aan die vraagt of ze kan helpen. Bonny en ik moeten allebei heel nodig naar het toilet. In een zwaar Duits accent krijgen we te horen: "There are no toilets here...".

Mijn verbazing stijgt als ze zich omdraait en wegloopt.

1. Ik heb natuurlijk helemaal niets tegen Duitsers, maar ik begrijp nu wat Frank bedoelde.

2. Waar is de gastvrijheid gebleven? En je zou op z'n minst uit fatsoen kunnen zeggen waar je dan wel naar een toilet kunt.

We hebben meteen "gegeten en gedronken". Ik pak een koker van een plank en zet deze demonstratief op de toonbank om aan te geven dat ik wil afrekenen (want dat hebben ze nog niet veranderd!).

Ik noemde net dat die mevrouw van Duitse afkomst is, en dat heeft een reden: ze is inmiddels met een Duitse klant aan de praat geraakt (in het Duits natuurlijk), en staat hem uitgebreid te woord... dan kan ze ineens wel vriendelijk doen...

We rekenen af en vertrekken... weer een illusie armer...

De whisky van Edradour zal er niet minder van gaan smaken, maar ik ga vanaf nu wel wat kritischer proeven... 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

8 september: Duizend bommen en granaten8/9/2011

Nee, we zijn niet naar een oorlogsmuseum geweest...

Soms heb je dat: je kent de uitdrukking wel, maar van wie is ie ook al weer?

Deze is van Kapitein Archibald Haddock (en dat laatste betekent letterlijk "schelvis").

Kapitein Haddock verscheen voor het eerst in 1941 in een stripboek van Kuifje genaamd "De krab met de gulden scharen". In dit album is het schip van Haddock onder controle van bandieten, die Haddock constant dronken houden. Helaas houdt hij hier een verslaving aan over. Zijn favoriete drank is whisky; en niet zo maar een whisky, nee: Loch Lomond.

De Loch Lomond whisky distilleerderij stamt al uit 1814. Maar je kunt de distilleerderij helaas op dit moment niet bezoeken. Dus dan maar naar Loch Lomond zelf, waar we eerst een heerlijk bakje Engelse thee hebben gedronken, om ons daarna te goed te doen aan een andere traditie: fish & chips... heerlijk...

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Woensdag 7 september: Loch Earn7/9/2011

Vanmorgen hebben we eerst maar eens heerlijk uitgeslapen... het is tenslotte vakantie (gniffel, gniffel... sorry). Toen hadden we zin om een stukje te gaan rijden door de altijd mooie natuur van Schotland.

Ik hoor je denken: alweer een meer? Jawel, maar dit keer is er iets speciaals aan de hand...

 

 

Dit meer staat op geen enkele manier rechtstreeks in verbinding met de zee, maar toch zijn er getijden! Je bedoelt een soort van eb en vloed? Ja zeker, zulke getijden...

Doordat dit 10 kilometer lange meer een Oost-West-oriëntatie heeft, onstaat er bij sterke westenwind danwel oostenwind een bepaalde druk op het wateroppervlak, waarbij het water oostwaarts danwel westwaarts wordt geduwd. Hierdoor onstaan dus een soort van "vloed". Maar volgens de wet van de communicerende vaten en de logica stroomt het opgestuwde water ook een keer terug, en hebben we te maken met een soort "eb". Vandaar...

 

Nu kookt Bonny spaghetti. Kijken wat de komende avond ons nog zal brengen...

Bellhavens Best smaakt zoals het heet!

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Dinsdag 6 september: Glengoyne distillery6/9/2011

Ik heb zelf geen whisky (enige juiste Engelse/Schotse spelling!) meegenomen, dus we moeten wel ...

 

 

Kijk haar daar nou staan: Alice, 25 jaar, op d'r schattige ballerina's. Maar... ze dronk al whisky voordat ze bij Glengoyne kwam werken... dat zijn de echte...

Tegen alle vooroordelen in (die je zomaar zou kunnen hebben) deed ze rondleiding voortreffelijk. Moeiteloos volgde een zeer uitgebreide uitleg van het maken van whisky.

"Als ze de gekiemde gerst hebben gedroogd, wordt er thee van gezet (dat heet dan wort). Ze doen dat in 3 fasen: eerst bij 65 graden, daarna 75 graden, en tenslotte 85 graden." Het is maar even dat je het weet...  

 

Na (uitgebreid) proeven heb ik besloten om een Glengoyne 12 jaar Cask Strength te kopen.

Ik vond de 40 jaar natuurlijk veel lekkerder, maar vreemd genoeg had Bonny wat moeite met de prijs (ongeveer € 4.000,= voor 1 fles). Gek hé...  

Ook heb ik nog overwogen om NU een vat te kopen. Die wordt dan netjes afgevuld met "verse" whisky, en vervolgens in een "warehouse" opgeslagen. Er zijn mensen die dat doen, en dan komen ze elk jaar terug om de verjaardag van hun vat te vieren. Schattig toch...? Uiteindelijk worden er uit zo'n vat ongeveer 500 flessen gevuld.

 

De Amerikanen schrijven whiskey ... maar ja, die weten ook niet echt hoe ze dat spul moeten maken, laat staan schrijven... Bourbon... yak...!

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Maandag 5 september: Bonny speelt "Lady of the Lake"5/9/2011

We worden wakker van de zon op ons slaapkamerraam. De ZON...? In Schotland? En ja hoor, die schijnt hier ook... wel eens....

Bij droog weer zijn we van plan om met de boot naar de andere kant van het meer te gaan varen (10 km); dus slepen we onszelf weer naar de pier... de hele 500 meter... (zie gisteren). We nemen een retourtje: om 12.30 uur stappen we aan boord van de "SS Sir Walter Scott", dan een uurtje varen, aan de Trossachs Pier 2 uurtjes verpozen, om 14.30 uur inschepen aan boord van de "Lady of the lake", en die brengt ons terug naar "onze" Pier Tearoom.

 

 

In die 2 uurtjes verpozen kun je langs het meer wandelen, fietsen, of  een golfkarretje huren...

 

 

Na zo'n hele dag buiten is Bonny toe aan haar schoonheidsslaapje, en ga ik nog even een eindje wandelen... het is hier te mooi....

Na o.a. de gebakken aardappeltjes gaan we nog even Skypen met de familie en is het tijd voor het bedje, want morgen wacht een nieuwe vakantiedag ... !

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Zondag 4 september 2011: toch "midges"...4/9/2011

Na een uur rijden komen we aan bij de zaal in Dumbarton. Men is eerst wat onwennig, maar na de vergadering worden we toch nog hartelijk begroet. En we bben nog even gezellig koffie gedronken.

Dan terug naar "ons" stekkie... een uur rijden... We hebben er wat voor over, want het verbreed je horizon enorm!

In de middag een wandeling gemaakt naar de Pier Tearoom (en da's wel 500 meter!).

 

 

Natuurlijk aan de "tea with scones" gezeten.

Daarna even op het terras bij het huisje zitten lezen (het is wat bewolkt met een mager zonnetje, nee, echt hoor...!)

Maar al snel mogen we kennismaken met de "midges" waar iedereen het over heeft, en gaan we toch maar weer naar binnen. Die vliegjes zijn erg klein en bijna niet te zien, maar ze kunnen hele vervelende speldeprikjes uitdelen, meer is het niet. Maar bij te veel speldeprikjes schijn je er ziek van te kunnen worden, zoals bij de meeste insecten die je prikken.

Bonny heeft lekker nasi gemaakt. In de avond op de bank uitbuiken onder het genot van een hele spannende aflevering van onze favoriete serie "Spooks" (over hoe kan het ook anders: MI-5).... Welterusten...

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Zaterdag 3 september: 1e dag in Stronachlachar / Loch Katrine3/9/2011

We worden 's morgens wakker en het regent... is dit een voorbode voor meer...? Maar nadat Bonny een "full English/Scottish breakfast" heeft gemaakt, is het droog!

 

 

Om een uur of twaalf vetrekken we richting Callander: even door de hoofdstraat slenteren  (helaas nog geen kilt voor Peter gevonden), daarna wat "noodzakelijke" boodschappen doen. Het is tijd voor thee en een "pint" Bellhaven.

We zitten heel dich bij de beroemde "Dukes Pass", dus daar gaan we naar toe: ongeveer 10 kilometer met prachtige landschappen én de mooiste (lees scherpe) bochtjes.

Terug op het honk eten we aardappelen met appelmoes (en doperwten); lekker Hollands.

Lekker avondje op de bank en dan vroeg naar bed, want morgen gaan we naar de vergadering... (voor outsiders: jullie noemen dat kerk; en ja, wij gaan ook in de vakantie). Het is ongeveer een uur rijden naar de dichtstbijzijnde zaal (in Dumbarton)! 

We zijn benieuwd...

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Vrijdag 2 september: kennismaken met Hillview Holliday Cottage2/9/2011

Na een rustige nacht op de boot, zijn we richting ons huisje gereden. Eerst nog even wat boodschappen gehaald, daarna op een terrasje... (het is echt lekker weer, hoor!).

Hier is het de gewoonte om bij je "Steak Pie" én "Lasagne" frieten te serveren; raar volk die Schotten.

Het huisje is van alle gemakken voorzien. Nu eerst de boel binnen verkennen.

 

De weg van Aberfoyle (het dichtstbijzijnde dorp) naar ons huisje is 16 kilometer lang.

Dat is helemaal niet erg: maar de kwaliteit van de weg is de helft van de tijd bijzonder slecht.

Dan heb ik het nog niet over de heuveltjes (5 - 10 meter hoog) waar er teveel van zijn, meestal gevolgd door een vrij scherpe bocht, zodat je niets ziet... Ze doen het er om, die Schotten... En daarom duurt zo'n ritje ongeveer 25 minuten. Gelukkig is het vakantie.

 

Maar het uitzicht uit onze slaapkamer (en ook woonkamer) maakt een hoop goed!

 

 

Het is hier werkelijk schitterend...!!! 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Donderdag 1 september: "on board"!1/9/2011

Een rustig dagje van voorbereidingen is inmiddels achter de rug.

 

Donderdag rond 2 uur in de middag vertrekken we richting IJmuiden...

Ook al is het een gigantisch schip dat waarschijnlijk op diesel o.i.d. draait, zeg men in het het Engels: "We sail at 17.00 hours."

 

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Dinsdag 31 augustus: laatste werkdag achter de rug...31/8/2011

Eindelijk de laatste plichtplegingen gedaan... Nu vrij!

Woensdag voorbereiden, inpakken, etc.

Donderdag alles in de auto zien te krijgen... vrouwen...

MAAR WE HEBBEN ER HEEL VEEL ZIN IN ... !

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Geboekt ... !19/3/2011
Ja hoor, de vakantie is geboekt ! We vertrekken op 1 september vanuit IJmuiden met DFDS Seaways naar Newcastle. Dan één week in een huisje in Stronachlachar bij Loch Katrine (net boven Glasgow). Daarna één week in een huisje in de buurt van Dufftown (= Speyside).
0 Comments | Post Comment | Permanent Link